Dagje Vijayawada

Mijn locatie .

Op de laatste zaterdag zijn we Vijayawada ingegaan om nog even uitgebreid voor de kinderen te gaan shoppen en natuurlijk om nog even wat van het ‘echte’ India te zien.

We zijn de dag begonnen met een bezoekje aan de sloppenwijken van Vijayawada. In deze wijk wonen mensen die als baan het vuilnis van de stad sorteren en proberen te verkopen. Voor het eerst ben ik echt uit de auto gestapt om een rondje te gaan lopen in deze wijk. De huizen bestaan uit vuilniszakken, stokken, plastic en andere dingen die ze hebben gevonden tussen de vuilnis. Voor de rest valt het op hoeveel kinderen hiertussen leven. Stichting Derde Wereld Hulp heeft hier alweer een aantal jaar geleden een schooltje gebouwd om toch de kinderen het onderwijs te bieden die de kinderen zo hard nodig hebben. Het is heel bijzonder om hiertussen te lopen en te beseffen hoe weinig deze mensen hebben, maar ook met hoe weinig je gelukkig kan zijn.

Daarna zijn we naar One Town gegaan. Dit is het handelscentrum van Vijayawada waar ze vanalles verkopen. Ze hebben straten met alleen maar steal, plastic of anderszins. Wat het meeste opvalt hier is de elektriciteit die als een spinnenweb van draden over de straten heen is bevestigd. Ik heb in het winkelcentrum daar vlakbij ondergoed gescoord voor de kinderen. Jongensondergoed, meisjesondergoed, bh’s en petticoats, zoals ze in India de hemden noemen. Ook heb ik nog een grote stapel handdoeken meegenomen. Ondergoed was hard nodig, want sommige kinderen hadden nog maar 1 of 2 onderbroeken. Iets wat toch niet zo hygiënisch is.

’s Middags zijn we nog even gaan winkelen voor Pyjama’s voor het Hostel (het huis Korrukollu, waar de kinderen van de allerarmste gezinnen leven en naar school kunnen is verplaatst en heet daarom niet meer naar het dorp waar het in lag). Helaas had Tipsy Topsy, een winkel vergelijkbaar met de V&D, geen 45 pyjama’s op voorraad, maar ze gingen de pyjama’s voor ons bestellen. We hebben er dus vast een stuk of 5 meegenomen. De andere pyjama’s volgen nog.

Toen we ’s avonds terugkwamen in Tulip Garden moesten we natuurlijk onze aankopen showen. Maar helaas vonden de meiden het niet goed dat hun ondergoed open en bloot werd laten zien. ‘NO, Don’t show!’. Haha. Dit is ook alweer zo anders dan in Nederland :).

Daarnaast was er nog een andere verrassing. Ik had namelijk Dahl gehaald, een curry van kikkererwten die de kinderen heerlijk vinden om te eten. Nog even genieten op de laatste avond.

1 reactie op “Dagje Vijayawada

  1. ha Patricia,
    wat leuk om t nog even terug te lezen, inmiddels hadden we je alweer een keer gezien. Je doet goed werk daar! Groetjes

Reacties zijn gesloten.