De laatste dagen…

Mijn locatie .

De laatste blog alweer. Nog even een samenvatting van de afgelopen dagen en dan zit het er alweer op.

Donderdag zijn we met een aantal vrijwilligers toeristisch bezig geweest. We hebben een weverij in Mangalagiri bezocht. Een piepklein fabriekje van één kleine ruimte, waar 10 weefapparaten in staan. Van die ouderwetse, waar mannen achter zitten in gaten in de grond, zodat ze er goed bij kunnen. Hiermee maken ze van katoen de prachtige lappen stof die nodig zijn voor Saries en Panjabi’s. Een lap stof met een simpel patroon kost 1 dag werk. Als het patroon ingewikkelder is, krijgen ze hier 3 dagen de tijd voor. Heel indrukwekkend om te zien hoe hard deze mannen werken en hoe klein en donker dit fabriekje is.

Onderweg hebben we nog even de schooltassen opgehaald die we besteld hadden. Het is altijd nogal lastig om schooltassen te vinden in de juiste maat. De kinderen hebben namelijk brede uitschuiftassen nodig waarin zo’n 40 boeken passen. Maar uiteindelijk is dit gelukt!

Vervolgens zijn we met de vrijwilligers (uiteraard op eigen kosten) gaan lunchen in het pas gebouwde Novotel. Je mocht van alles kiezen en dus hebben we heerlijk gegeten met Biryani rijst en allerlei lekkere curries. En natuurlijk de toetjes zijn dan erg lekker! Nog even naar het zwembad kijken dat op het dak van het hotel is gebouwd. En hoe groot is het contrast dan als je daarna door de sloppenwijk heen rijdt, die hier vlak achter ligt. Huizen gebouwd van golfplaten. Kinderen die vervuild op straat rondlopen, waaraan je ziet dat ze te klein zijn voor hun leeftijd omdat ze te weinig te eten hebben. Mensen die je buiten ziet slapen, eten, wassen, want het leven vindt voornamelijk op straat plaats. En toch blijven deze mensen lachen als je daar tussendoor rijdt. Het liefst zou je al die kinderen meenemen naar het Novotel waar wij net vandaan kwamen, om even goed te eten. Als je dit ziet, weet je weer waar de kinderen van Tulip Garden ook vandaan kwamen.

En vrijdag was alweer onze allerlaatste dag. Wat is het snel gegaan! Vrijdag hebben we nog even de laatste dingen geregeld. ’s Ochtends nog even de kinderen hun nieuwe schooltassen gegeven. Superblij mee. Ook hadden we nog een paar borden en bekers gegeven. Die moesten natuurlijk ook meteen op de foto. Na de kinderen voor de laatste keer te hebben uitgezwaaid naar school, nog even naar Gannavaram op en neer voor de laatste ondergoed (we hadden nog een paar maten te kort).

Tussen de middag hebben we de kinderen verrast door mee te gaan tijdens het lunch brengen. Wat een verrassing dat ze ons nog ietsjes langer konden zien! Omdat we nog een paar chocolaatjes over hadden, hebben we deze aangevuld en als toetje meegebracht. Als ze hun bord leeg hadden, kregen ze een chocolaatje. Nou dat wilde wel. Achter elkaar gingen de borden leeg, want dan hadden ze eerste keus. Gelukkig zijn ze nog steeds blij te maken met zoiets simpels als een mini Marsje of een mini Twix.

Na de lunch hebben we onze koffers gepakt, nog wat laatste regeldingen, nog wat laatste spullen doorgeven. En ook hebben we ter verrassing nog even op alle bedden van de kinderen een stukje zeep gelegd. Als ze vanavond thuis komen hebben ze een heerlijk zeepje voor de maand februari om tijdens het wassen nog even aan ons te denken. Toen de kinderen terug kwamen van school, nog even de laatste keer meehelpen met huiswerk en daarna was het tijd om te gaan. Bye Bye Sister, Bye Bye Mummy, Come again! Wat is dit toch altijd ontzettend moeilijk! Nog even een laatste dikke knuffel, nog even een laatste grapje en de terugreis naar Nederland kan beginnen.

Inmiddels zit ik weer thuis op de bank. Na een nachtvlucht weer even bijkomen voordat ik maandag weer aan het werk ga. Wat rustig is dat toch weer zonder alle kinderen om je heen. Ik mis de kinderen nu al. Maar wat is het weer fijn om toch weer zo ontzettend veel voor deze kinderen te kunnen doen. Het is zo mooi om te zien dat de kinderen, die langzaam groter worden, ook een opleiding volgen, en sommigen al aan het werk zijn. Ranga die eerst kind was in Tulip Garden en nu een ontzettend goede chauffeur. Hanuma en Chandana die ook als kind hier zijn opgegroeid en nu samen getrouwd zijn en langzaam heel Tulip Garden onder hun hoede nemen. En Vijay Lakshmi die in een hostel zit en een rechtenopleiding doet. En dat terwijl alle kinderen die voordat ze aankwamen dit nooit hadden kunnen bedenken, dat ze überhaupt zouden overleven en dat ze naar school zouden kunnen en zelfs een baan zouden kunnen krijgen. En dit allemaal dankzij jullie hulp.

Rest mij alleen nog om jullie hartelijk te bedanken voor de steun in de vorm van giften. En natuurlijk voor alle bemoedigende woorden en fijne gesprekken. Dankzij jullie hebben we weer superveel kunnen betekenen voor de kinderen: van vrolijke lakens, tot een elektrische scooter. Van een chocolaatje of een guave als tiffen tot een nieuwe schooltas voor de kinderen.

Liefs,

Patricia

2 reacties op “De laatste dagen…

  1. Wat een mooi werk hebben jullie weer gedaan. De liefde straalt ervan af! Bedankt voor je mooie verhalen.

Reacties zijn gesloten.