De laatste dagen…

Mijn locatie .

De laatste blog alweer. Nog even een samenvatting van de afgelopen dagen en dan zit het er alweer op.

Donderdag zijn we met een aantal vrijwilligers toeristisch bezig geweest. We hebben een weverij in Mangalagiri bezocht. Een piepklein fabriekje van één kleine ruimte, waar 10 weefapparaten in staan. Van die ouderwetse, waar mannen achter zitten in gaten in de grond, zodat ze er goed bij kunnen. Hiermee maken ze van katoen de prachtige lappen stof die nodig zijn voor Saries en Panjabi’s. Een lap stof met een simpel patroon kost 1 dag werk. Als het patroon ingewikkelder is, krijgen ze hier 3 dagen de tijd voor. Heel indrukwekkend om te zien hoe hard deze mannen werken en hoe klein en donker dit fabriekje is.

Onderweg hebben we nog even de schooltassen opgehaald die we besteld hadden. Het is altijd nogal lastig om schooltassen te vinden in de juiste maat. De kinderen hebben namelijk brede uitschuiftassen nodig waarin zo’n 40 boeken passen. Maar uiteindelijk is dit gelukt!

Vervolgens zijn we met de vrijwilligers (uiteraard op eigen kosten) gaan lunchen in het pas gebouwde Novotel. Je mocht van alles kiezen en dus hebben we heerlijk gegeten met Biryani rijst en allerlei lekkere curries. En natuurlijk de toetjes zijn dan erg lekker! Nog even naar het zwembad kijken dat op het dak van het hotel is gebouwd. En hoe groot is het contrast dan als je daarna door de sloppenwijk heen rijdt, die hier vlak achter ligt. Huizen gebouwd van golfplaten. Kinderen die vervuild op straat rondlopen, waaraan je ziet dat ze te klein zijn voor hun leeftijd omdat ze te weinig te eten hebben. Mensen die je buiten ziet slapen, eten, wassen, want het leven vindt voornamelijk op straat plaats. En toch blijven deze mensen lachen als je daar tussendoor rijdt. Het liefst zou je al die kinderen meenemen naar het Novotel waar wij net vandaan kwamen, om even goed te eten. Als je dit ziet, weet je weer waar de kinderen van Tulip Garden ook vandaan kwamen.

En vrijdag was alweer onze allerlaatste dag. Wat is het snel gegaan! Vrijdag hebben we nog even de laatste dingen geregeld. ’s Ochtends nog even de kinderen hun nieuwe schooltassen gegeven. Superblij mee. Ook hadden we nog een paar borden en bekers gegeven. Die moesten natuurlijk ook meteen op de foto. Na de kinderen voor de laatste keer te hebben uitgezwaaid naar school, nog even naar Gannavaram op en neer voor de laatste ondergoed (we hadden nog een paar maten te kort).

Tussen de middag hebben we de kinderen verrast door mee te gaan tijdens het lunch brengen. Wat een verrassing dat ze ons nog ietsjes langer konden zien! Omdat we nog een paar chocolaatjes over hadden, hebben we deze aangevuld en als toetje meegebracht. Als ze hun bord leeg hadden, kregen ze een chocolaatje. Nou dat wilde wel. Achter elkaar gingen de borden leeg, want dan hadden ze eerste keus. Gelukkig zijn ze nog steeds blij te maken met zoiets simpels als een mini Marsje of een mini Twix.

Na de lunch hebben we onze koffers gepakt, nog wat laatste regeldingen, nog wat laatste spullen doorgeven. En ook hebben we ter verrassing nog even op alle bedden van de kinderen een stukje zeep gelegd. Als ze vanavond thuis komen hebben ze een heerlijk zeepje voor de maand februari om tijdens het wassen nog even aan ons te denken. Toen de kinderen terug kwamen van school, nog even de laatste keer meehelpen met huiswerk en daarna was het tijd om te gaan. Bye Bye Sister, Bye Bye Mummy, Come again! Wat is dit toch altijd ontzettend moeilijk! Nog even een laatste dikke knuffel, nog even een laatste grapje en de terugreis naar Nederland kan beginnen.

Inmiddels zit ik weer thuis op de bank. Na een nachtvlucht weer even bijkomen voordat ik maandag weer aan het werk ga. Wat rustig is dat toch weer zonder alle kinderen om je heen. Ik mis de kinderen nu al. Maar wat is het weer fijn om toch weer zo ontzettend veel voor deze kinderen te kunnen doen. Het is zo mooi om te zien dat de kinderen, die langzaam groter worden, ook een opleiding volgen, en sommigen al aan het werk zijn. Ranga die eerst kind was in Tulip Garden en nu een ontzettend goede chauffeur. Hanuma en Chandana die ook als kind hier zijn opgegroeid en nu samen getrouwd zijn en langzaam heel Tulip Garden onder hun hoede nemen. En Vijay Lakshmi die in een hostel zit en een rechtenopleiding doet. En dat terwijl alle kinderen die voordat ze aankwamen dit nooit hadden kunnen bedenken, dat ze überhaupt zouden overleven en dat ze naar school zouden kunnen en zelfs een baan zouden kunnen krijgen. En dit allemaal dankzij jullie hulp.

Rest mij alleen nog om jullie hartelijk te bedanken voor de steun in de vorm van giften. En natuurlijk voor alle bemoedigende woorden en fijne gesprekken. Dankzij jullie hebben we weer superveel kunnen betekenen voor de kinderen: van vrolijke lakens, tot een elektrische scooter. Van een chocolaatje of een guave als tiffen tot een nieuwe schooltas voor de kinderen.

Liefs,

Patricia

School, goa’s en ondergoed

Mijn locatie .

En toen was het weer tijd voor school. Maandag zijn we weer met de schoolbus meegegaan om de kinderen naar hun klas te brengen. De kinderen zitten in erg donkere klassen en ze hebben alle vakken op een dag. Elke dag nemen de kinderen al hun boeken mee naar school, want ze weten nooit welke leraar aanwezig is en dus welke boeken ze nodig hebben. Zelfs de jongsten lopen met een flink aantal kilo’s aan tas en boeken, waarbij ze bijna achterover vallen. Dit is in Nederland niet voor te stellen. Een van de meisjes zit achterin een hoekje in het donker in de klas, dus hebben we ervoor gezorgd dat ze meer naar voren kon zitten. Maar af en toe moet dat nog wel gecontroleerd worden, want anders schuift ze zo weer achterin. Hetzelfde meisje had ook nodig nieuwe schoolschoenen nodig, want van de oude waren de gespen weg en kreeg ze deze niet meer vast. Dus op naar de “shoeman” voor nieuwe schoenen. Dat werd nog een heel gedoe om de juiste maat te vinden en uiteindelijk was deze ook nog te klein voor haar, dus opnieuw geruild voor een grotere maat. Ze is er weer blij mee.

Toen we toch in Gannavaram waren voor de schoolschoenen, hebben we meteen nieuwe manden voor groenten en rijstscheppen voor de keuken gekocht. De rieten manden die nu werden gebruikt waren wel aan vervanging toe. Dus fijn dat we dit konden doen.

Ook is het leuk om de snack (tiffen) aan het eind van de schooldag, als de kinderen thuiskomen, te verzorgen. En nu Tulip Garden Hostel lekker vlakbij zit, kunnen we deze snack ook delen met de meiden van het hostel. Dus dan koop je gewoon 150 goa’s (guaves) om aan de kinderen uit te delen. Een gezonde snack met veel vitamine. Lekker!

Nu het hostel vlak naast Tulip Garden Home is gekomen kunnen we ook voor deze meiden meer betekenen. In het nieuwe gebouw is nog van alles nodig. We hebben daarom een schoenenrek laten maken en deze is door een van de jongens geschilderd in vrolijke kleuren. De meiden van het hostel zijn pas om 17:30 uur uit school, dus toen hebben we het rek naar het hostel gebracht. Dan hoeven de schoenen niet meer overal te liggen, maar kunnen ze keurig in het rek worden opgeborgen.

Verder werd ons gevraagd om voor ieder kind een set ondergoed te kopen. Dit hebben ze niet veel en het verslijt in de warmte heel snel en in de regentijd wordt het niet droog, omdat het buiten hangt. Dus op naar een winkeltje in Gannavaram. We dachten dat we daar voor zowel de jongens als de meisjes alles tegelijk te kunnen kopen, maar dat kon natuurlijk niet. Het blijft India en de scheiding tussen mannen en vrouwen is af en toe nog goed zichtbaar. Dus het meisjesondergoed in het damesgedeelte van de winkel gekocht en het jongensondergoed in dezelfde winkel, maar dan twee huizen verderop. Maar toch gelukt. ’s Avonds voor het eten hebben we alles uitgestald. Eerst kwamen de meisjes hun ondergoed uitzoeken en daarna de jongens. Vol trots liepen de kleintjes met hun ondergoed rond.

Het is natuurlijk goed dat we de kinderen kunnen helpen met allerlei nuttige boodschapjes, maar het is juist ook fijn om met de kinderen samen te spelen en met hun huiswerk te helpen. Extra aandacht en een knuffel is voor een kind erg belangrijk. Dan komen de kinderen ons tijdens het eten even opzoeken om samen te eten, komen ze even langs voor een grapje of om te vertellen wat ze ’s nachts gedroomd hebben, of krijgen we nog een bakje ‘coffee’ die de kinderen gezet hebben met zand. Erg gezellig om de dagelijkse dingen met ze te delen.

Inmiddels is het woensdagochtend en hebben we nog maar een paar dagen voor we weer teruggaan naar Nederland. We hebben nog een heleboel ideeën om te doen, maar het is India, dus we gaan kijken wat nog lukt.

Groetjes uit Tulip Garden,

Patricia

Weekend in Tulip Garden

Mijn locatie .

Er zijn weer een paar dagen voorbij en wat hebben we weer veel gedaan! Tijd dus voor een nieuwe blog. Mijn boekje erbij en even kijken wat we allemaal gedaan hebben van de week.

Afgelopen vrijdag waren we uitgenodigd om bij het hostel te komen eten. De kinderen van het hostel zijn afgelopen jaar verhuisd en ze wonen nu in een gebouw naast Tulip Garden Home, dus dat is lekker dichtbij! Het hostel is dit jaar gebouwd en wat is dat mooi geworden. Het geeft nu plek aan 23 meiden en er kunnen komend schooljaar nog een paar meiden bijkomen. Dit hostel is voor meisjes die erg arme ouders hebben. Door in dit hostel te wonen, kunnen zij vanuit hier naar school, krijgen ze goed te eten en in de vakanties gaan zij naar huis om hun familie op te zoeken.

En uiteraard kwamen we niet met lege handen aan. We hebben lekkere koekjes meegenomen voor de kinderen en een puzzel van 500 stukjes. Tijdens het eten kregen we allemaal vragen in de categorie: ‘What is your favorite…’ (color, food, hair style, dress… etc.). Erg gezellig om ook deze meiden wat beter te leren kennen.

Verder hebben we van de week de scooter opgehaald. Het is een elektrische scooter, want deze zijn in India inmiddels bijna even duur als een normale scooter plus de energie kan uit de zonnepanelen gehaald worden, waardoor het gebruik en het onderhoud niet zo duur meer wordt en dat geld weer aan andere dingen besteed kan worden. En wat zijn ze er blij mee. De chauffeur, ooit een van de kinderen in Tulip Garden, reed vrolijk terug. Thuis iedereen nog even een klein rondje om de scooter uit te proberen. Voor mij was het de eerste keer dat ik op een scooter reed. Maar dat ging vrij makkelijk. De scooter wordt gebruikt voor de kleine snelle boodschappen en de schoolbus kan nu blijven staan op school. Dus dat scheelt een keer met de schoolbus op en neer rijden!

Afgelopen zaterdag hadden de kinderen onverwacht een dagje extra vrij, omdat de rapporten opgehaald moesten worden. Een echt weekend dus! Mijn moeder en ik zijn mee geweest naar school om de rapporten op te halen. Alle kinderen werden om de beurt besproken. Het ene kind had een goed rapport en de ander moest nog wat harder studeren op Telugu, English, Social of Hindi.

Zondag was het Republic Day, dit betekent dat met zonsopkomst, voor het ontbijt, de vlag wordt gehesen, het volkslied wordt gezongen en er worden een paar speeches gehouden. Twee keer per jaar wordt dit gedaan, met Republic day en met Independence Day. Alle kinderen, van groot tot klein, op een rijtje. Leuk om dat een keer te zien!

Voor ons was het dit weekend dus tijd voor de spelletjes die we meegenomen hadden. Puzzelen en tegelijkertijd leren klokkijken, de kinderen (laten) voorlezen uit de nieuwe voorleesboekjes, en uiteraard helpen met het huiswerk. Ik weet inmiddels alles over de zintuigen (een van de onderwerpen van de 9e klas Natural Science) en over pollution en wat je ertegen kunt doen (8e klas Natural Science).

Later in de middag hebben we een aantal kinderen van zowel Tulip Garden Hostel als Tulip Garden Home meegenomen om te wandelen. Even buiten Tulip Garden een stukje lopen. Dat vonden ze allemaal heel leuk en er gingen uiteindelijk ruim 40 kinderen mee! Heel gezellig gewandeld, en kletsen en zingen met de kinderen. Net of we op kamp waren. Op de terugweg een kind op de arm (de kleinste vond het toch wat ver) en een bekertje Thumps Up (soort cola) of Sprite toe. Wat een gezelligheid.

En ‘s avonds hebben we alle kinderen hun nieuwe laken gegeven. Als een kind zo blij waren ze met hun nieuwe laken! De kleinste kinderen een Mickey Mouse laken, Tom een laken met zijn favoriete tekenfilmfiguur ‘Chottabeem’. De oudere kinderen bloemetjes of gekleurde patroontjes. Helemaal blij en ze kunnen weer lekker slapen.

Liefs uit India,

Patricia

De eerste dagen

Daar zijn we weer! En wat is het weer fijn om terug te zijn. De kinderen zijn alweer zo groot geworden! De kleine baby Neelima is alweer twee jaar jong en loopt vol vertrouwen heen en weer. Ze komt op iedere foto erbij staan. Er is een nieuwe baby geboren, Lenny. De kleinste kinderen zijn weer enorm gegroeid. De middelste groep kinderen zijn inmiddels groot geworden en zitten nu op college en zitten in een hostel zijn dus niet meer in het huis. De grotere kinderen zijn inmiddels volwassen en sommigen hebben al een baan in Vijayawada of in het huis zelf. Zo leuk om te zien dat ze eerder zelf als kind in het huis zaten en nu een mooie baan hebben.

Dinsdagochtend zijn we aangekomen. Na een vlucht van 9 uur vanaf Amsterdam naar Bangalore, en daarna nog een anderhalf uur met een propellertje van Bangalore naar Vijayawada. Na ‘s ochtends heel even de kinderen gezien te hebben en ze te hebben uitgezwaaid naar school, zijn we nog even ons bed in gekropen. Het is toch altijd zwaar zo’n nachtje reizen. De kinderen hadden een half dagje school, omdat het net vakantie was geweest. Dus ’s middags zijn we nog even naar het dorp Gannavaram gegaan, hebben we geholpen met het huiswerk, nog even een Engels verhaal maken met de schoolklas met kinderen en daarna lekker spelen. Tijd voor een oud-hollands potje voetbal met de jongens.

Vanuit Nederland hadden we chocolaatjes meegenomen (kleine marsjes, snickers, en bounties). Heerlijk voor tiffen (de snack als ze uit school komen). Naast het verplichte glaasje melk is dit toch wel erg lekker.

Donderdag hebben we weer flink geshopt. We hebben voor alle kinderen een nieuwe laken gekocht in allemaal leuke Mickey Mouse en Donald Duck printjes. En ook hebben we in een winkel allemaal voorleesboekjes en leuke puzzels gehaald. Puzzels met de nummers 1-12 erop en waarop je kunt leren klokkijken. En puzzels met de wereld erop, zodat je, wanneer je klaar bent met puzzelen kunt zien waar India ligt en waar Nederland ligt.

Meestal is er na school niet zoveel tijd om te spelen. De kinderen gaan lange dagen naar school en dan is er veel huiswerk te doen. Elke avond lezen een paar kinderen een stukje uit een boekje voor. De puzzels moeten nog wachten tot ze zondag vrij zijn. Het is dan “Independence Day” en dus een feestdag in India. Voor ons is het dus tijd om te helpen met huiswerk, mee te gaan om alle dagelijkse boodschapjes te halen en blogs als deze te schrijven.

Groetjes vanuit een zonnig, maar niet al te warm India,

Patricia